کپشن های مربوط به اثبات

برای کسی بجنگ که دوستت داره،
که بودنِ تو براش آرامشه، نه برای اینکه
کسی بالاخره بخواد دوستت داشته باشه.
عشق باید جواب قلبت باشه، نه امتحانی
برای اثبات ارزش‌هات.

عاشق مواقعیم که خدا برام یه نشونه هایی می‌فرسته که میفهمم صدامو شنیده از حرفای نزده ی توی دلم خبر داره و من تنها نیستم. عاشق وقتاییم که خدا بهم اثبات می‌کنه که‌ وجود داره. عاشق اون زمانیم که بعد‌ گذروندن یه دوره ی سخت و سیاه از زندگیم حس می‌کنم خدا تن زخمیمو بغل کرده و داره بهم کمک می‌کنه تا همه چیز دوباره خوب بشه.

بعضی از نبردهای زندگی ارزش مبارزه نداره
و اگه آگاهانه ببازی و از اونها خارج بشی
در نهایت برنده‌ای چون انرژیت‌رو حفظ کردی
این نبردها می‌تونه ادامه یک رابطه،
یک دوستی، یک شغل، یک نگرش،
یک سبک زندگی
و حتی تلاش برای اثبات خودت باشه…


. .

Love is nothing without action. Trust is nothing without proof. And sorry is nothing without change.

عشق بدون عمل، اعتماد بدون اثبات و تاسف بدون تغییر چیزی نیست.

رفتار دیگران با تو، بازتابی از «مشکلاتِ درونی» اون‌هاست نه شخصیت تو. وقتی که به این درک برسی، دیگه دنبال اثبات خودت نیستی، آگاه میشی و آروم، و از آدم‌ها نه با خشم بلکه با یه «فهمیدمِ» واقعی فاصله می‌گیری.


. .

اگه تو سیاهی های زندگیت فرو رفتی ، بدون که:

سایه ها ، اثبات حضور نور اند!
• |.

برای تو که از اثبات اینکه لایق دوست داشته شدنی خسته‌ای:
«یک روز، برای یک نفر، کفایت می‌کنی!
بدونِ هیچ  تلاش و خستگی...»

دلبستگی سالم با حضور ب‍‍اثبات در لحظات آسیب‌پذیر تعریف میشود، غایب‌های مزمن از نظر روانشناختی نه تنها امن نیستند بلکه گاه محرک آسیب‌اند، نبودن انتخاب است و انتخاب‌ها پیامد دارند، آن که در غم‌ات انتخاب به نبودن کرده در شادی‌ات حقی برای ماندن ندارد.

شرایط باعث می‌شه آدم گاهی به چیزی کمتر از لیاقتش راضی بشه. چون خسته‌ست. چون دیگه حوصله‌ی اثبات خودش رو نداره. می‌گه: "همینم خوب و کافیه." ولی ته دلش خوب می‌دونه اون چیزی که می‌خواست، خیلی متفاوت بود.

جذاب‌ترین چیز برای من اون عزت نفس داشتن آدمه و اعتماد به مسکولینیتی‌اش.نه اینکه دائما خودش و تو یه بازی اثبات بندازه.