کپشنخآص
اکانت خصوصی
تا ڪی باید
زندگے رو فقط «تحمل» ڪنیم ؟
نہ زندگے ڪنیم ، نہ خوشحال باشیم
فقط رد بشیم از روزا
تا ڪی باید
زندگے رو فقط «تحمل» ڪنیم ؟
نہ زندگے ڪنیم ، نہ خوشحال باشیم
فقط رد بشیم از روزا
مارا هیچگاه همرنگ جماعت نمیبینی،
آموختهایم در اصلِ خود باشیم، نه تشبیهِ دیگران...
و من پذیرفتهام که گاهی ممکن است
ما برای آدمها فقط پناهگاهی باشیم
تا زمانی که یک خانهی امن پیدا کند
و بروند...
آدما رو بلاتکلیف نذاریم، یا باشیم یا کلا نباشیم،
پروژهی نیمه تموم هیچ جورَش خوب نیست ...
باباسفنجی : میخوام تنها باشم
پاتریک : پس بیا باهم تنها باشیم :).️
♡
اگر فکر می کنی
هیچ راهی
برای داشتن زندگی ِخوب نیست
باید "خودت" را پیدا کنی!
هر کدام از ما
ساعت ها وقتمان را صرف کسانی می کنیم
که یک سر سوزن برایمان ارزشی قائل نیستند...
سعی می کنیم همانگونه باشیم
که آنها می خواهند ،
لباسی بپوشیم
که مورد توجه دیگران قرار بگیرد
دریغ از اینکه یک روز
"خودمان" و برای "خودمان" باشیم...
برای داشتن آنچه می خواهی
خودت را پیدا کن
چراکه هیچکس "تو" نمی شود...
بالا بری
پایین بیای
غمی که امروز به کسی دادی
غم فردای خودته
پس مراقب باشیم .
و یهو تبدیل میشم به کسی که دیر جواب میده، تنهایی رو ترجیح میده، اگه انرژی منفی حس کنم ناپدید میشم و اگه دیگه با هم در ارتباط نباشیم ذرهای برام اهمیتی نداره.
علت تمام غم های ما توقع داشتن از دیگرانه.
هرتوقعی حتی توقع آرامش، اندوه آشفتگی میاره پس بیاید یاد بگیریم که هیچ وقت در هیچ زمانی از هیچ کس هیچ انتظاری نداشته باشیم، این رمز داشتن آرامشه.
‏یه بیماری هست به اسم "اروتومانیا"؛
این بیماری اینطوریه که ؛
تو از شخصی که دوستش داری
تصویری میسازی که از
خود واقعیش پیشی گرفته
و در نهایت شخصیت اصلی اون فرد
باعث ناراحتیت میشه!
فکر میکنم خیلی هامون درگیر این بیماری باشیم
. .