لحظه به لحظه زندگیم وصله به قشنگیه چشمای تو ، به گرمی بوسه هات ، به شیرینیِ بغلت ، به خوش عطریِ بوی تنت ، به نگاهات که توش عشق موج میزنه ، همه اینا خوشبختی و زندگی منن...

بیا شروع
به جنگ نرم کنیم
من تسلیم نوازش
سرانگشتانت ,
وتو فاتح دکمه های
پیراهنم باش
تا بوسه های
مکررت پیشروی کنند
بر مرزهای اغوشم....

حتی مولانا هم به "با هرکی مثل خودش" معتقد بوده :


یاری که نداد بوسه از ناز ..

او بوسه بجست و من ندادم !!

خدای زمینی من؛ تو انقدر در وجودم عمیق شده ای که گمانم حتی اگر میلیون ها سال بعد زمانی که تبدیل به خاک و بذر شدیم گلی شوم با عطر دست های تو؛ و در تمام پروانه ها دنبال نقش چشمانت بگردم. با هر وزش نسیم و دلربایی برگ ها بگویم؛ من زمانی محبوب عاشق ترین مرد زمین بودم، مردی که جای زخم هایم بوسه کاشت و تا ممکن ترین حدی که یک قلب می تواند از امنیت ملموس اغوشش درونم جاری کرد. پس مهم نیست من چگونه باشم روح من تا همیشه به دنبال او خواهد گشت. چرا که جان من و او را از یک گل ساخته اند اولین و اخرین من.

در بوسه اسراف کنید؛
در بغل اسراف کنید
در بوسیدن کسی که دوستش دارید
در تمام کارای زیبای جهان تا می‌توانید اسراف کنید.

ولی یکی باید مثل جمال ثریا بیاد و مو رو از شونه هامون کنار بزنه، گردنمون رو از پشت ببوسه و آهسته کنار گوشمون زمزمه کنه:
من معشوق تو
من همسر تو
من برادر تو
من پدر تو
من حتی رفیق توام،
هر کدام را که نخواستی، آن دیگری توام.
منی که تنهایت نخواهم گذاشت....

به قشنگیه چشمای رنگ شبت جایی ندیدم
به آرامش بخشی بغلت جایی ندیدم
به خوشمزگی بوسه هات جایی ندیدم
تو قشنگ تر از قشنگی های همه‌ای تو دنیا برام
ماهِ قشنگم.


. .

تنها چیزی که دوست دارم جزو
روتین پوستیم باشه، رد بوسه های توعه.

لطفا جا نزن شاید بهترین بوسه‌ات، بیشترین خنده‌ات و فوق العاده‌ترین روزت هنوز در راه باشد.

بوسه‌ات، تنها سلاحی‌ست که با آن تسلیم می‌شوم.