واقعا نیاز دارم یه چیزی حس کنم. یه چیزی که بهم ثابت کنه زندگی هنوز جریان داره. این روزها اصلا نشونه‌ای از زندگی توی وجودم نیست.

ناراحت نباش، زندگی جریان داره
حداقلش اینو یاد گرفتی که با هرکسی خیال نبافی.

بعضی از زخم‌ها قدیمی‌اند ، بسته شده‌اند ، درد نمی‌کنند ، اما جایشان هنوز هست و هر وقت نوازششان می‌کنی ، جریانِ دردی خیالی از تنت می‌گذرد و در حافظه‌ات زنده می‌شود.

.
اونجا که شجریان میگه:
یا از اول دل به رویایی نبند یا
بر این رویای ویران گریه کن:)

تو شدی یه تیکه از تنم
جریان خون تو رگام
اشک چشمم
ضربان قلبم
نبض گردنم
تو همینقدر برای من ضروری‌ای
به اندازه ضربان و نبض و رگ.

اشپزخونه اونجاییه که جریان زندگی یک خونه ازش شروع میشه مگه نه؟

♡

عاشق خونه‌های پر از گیاهم
انگار زندگی بیشتر توشون جریان داره
و خونه‌ ترن 🪴

تو حرفت رو میزنی و میری و این منم که باید میون جنگ، خودم و تیکه‌های شکسته‌‌ام رو جمع کنم و خودم رو بغل کنم و به خودم بگم تقصیر تو نبود اگه مورد نامهربونی قرار گرفتی و باید ادامه بدی چون اون بیرون برخلاف حال تو زندگی بدجوری جریان داره.

تو شدی ی تیکه از تنم
جریان خون تو رگام
اشک چشمم
ضربان قلبم
نبض گردنم
تو همینقدر برای من ضروری‌ای،ب اندازه ضربان و نبض و رگ؛

‏قسمت ناراحت‌کننده‌ قطع ارتباط اینه که میدونی بقیه بهش پیام میدن ولی تو نمیتونی پیام بدی، میدونی بقیه هنوز تو زندگیش جریان دارن ولی تو جریان نداری، میدونی بقیه خیلی وقت‌ها میبیننش ولی تو نمیبینی، تو مردی، و اینطوریه که به تمام جهان حسادت میکنی.