کپشن های مربوط به دومین

تکست‌تیوب

اکانت خصوصی

یک سرزمین سرافراز

‍دومین طرح دیوارنگاره جدیدالتاسیس میدان راه‌آهن با تصویری از موفقیت تیم ورزشی ایران در بازی های همبستگی اسلامی اکران شد

رسانه اختصاصی #اسپومدیا .


ᴇɴᴅᴘᴀʀᴛ♡

اکانت خصوصی

ما مثل دومین‍‍و به هم ضربه می زنیم
تو به من، من به اون، اون به اون.


زندگی من

اکانت خصوصی

. گاهی فقط باید غبار را کنار زد...
تا روشنایی، خودش راهش را پیدا کند.

در عمارت زمان، هر نوری دوباره زنده می‌شود؛ از آینه و کتاب و چراغ، تا نفس زمین و شعله‌های کوچک امید که به روشنی دوباره‌ی این عمارت ختم می‌شود.

«سوخت» فقط انرژی نیست؛ سرمایه‌ی زندگی ماست…
و «اندازه نگه‌داشتن» تنها راهی‌ست که این روشنایی ادامه پیدا کند.

. رونمایی از دومین تیزر رسمی جشنواره‌ی ۲۵ ساخته‌ی خسرو نقیبی؛ با حضور چهره‌های سینمای ایران، در ستایش زندگی، انرژی و آینده.

#که_اندازه_نکوست

#جشنواره۲۵ #۲۵_درجه


کپشن‌خآص

اکانت خصوصی

اولین بار که کم میاری! گریه میکنی ،
‍دومین بار ؛ به رفیقت میگی ،
سومین بار ؛ سعی میکنی خودت حل کنی!
چهارمین بار؛ میریزی تو خودت!
پنجمین بار ؛ روانی میشی!
ششمین بار ؛ بی احساس میشی!
آخرین بار ؛
دیگه هیچی برات مهم نیست...!


رادیو

اکانت خصوصی

این دومین لباسیه که خودم دوختم.
باورم نمیشه از یه آموزش رایگانو آنلاین بتونم همچین چیزایی خلق کنمو ازش پول دربیارم
ممنونم ازت هنرمند:


کپشن‌خآص

اکانت خصوصی

دلم همچون سه تاری است
که هر تارش به تو بند است
اولین تار
چشمانِ توست
‍دومین تار، عشقِ دلدار

سومین تار
جان منست
فدای تو
هزاران بار........

#امید_کلهر‌


کپشن‌خآص

اکانت خصوصی

خودش متوجه نبود!
ضربه ای زد و رفت...
و من همه چیزم را یک به یک باختم!
درست مثلِ دومین‍‍و...
آهسته
پیوسته

علی قاضی نظام




رادیو

اکانت خصوصی

اون شبایی که چتات باهاشو برای دومین بار میخوندی و اکلیلی‌ میشدی رو یادته؟ خاک توسرت.


تکست‌تیوب

اکانت خصوصی

موقع بحث و دعوا بهش بگید:

"تا که لب هست چرا پاچه بگیریم ازهم؟
‍دومین کار قشنگ لب ما لبخند است...! "
قشنگ آب رو آتیشه :))


. .


کپشن‌خآص

اکانت خصوصی

در اولین مکالمه تلفنی پرسید: "چرا رفتی؟" دلایلم را توضیح دادم.
در دومین مکالمه تلفنی هم پرسید: "چرا رفتی؟!" دوباره دلایل‌ام را گفتم.
تا زنده بود، در هر مکالمه تلفنی همان پرسش را می‌پرسید. کم‌کم فهمیدم که برای او چرا رفتی؟ یک پرسش نبود، یک جمله خبری بود: کاش نمی‌رفتی...