بله من منطقی تصمیم می‌گیرم
و با احساساتم برای تصمیمی که گرفتم عزاداری می‌کنم.

یکی از مهم‌ترین درس‌هایی که توی زندگی یاد گرفتم این بوده که همه چیز دوره‌ای داره، هیچ چیزی، هیچ آدمی، هیچ شرایطی تا همیشه اونطوری که هست نمیمونه یا تموم میشه یا شکلش عوض میشه.

نمیدونم درک میکنی چی میگم یا نه؟ ولی مودم اینطوریه که یهو به خودم میام میبینم باز دارم برای چیزی که قبلا چند بار کامل پذیرفتم و کنار اومدم باهاش، غصه میخورم.

یک عمر نگرانِ چه می‌شودها بودم ...
به لبم رسید!
کم‌کم یاد گرفتم که دیروز و فردا را ول کنم،
به جهنم که چه شد؛
به درک که چه می‌شود!

. یک پرونده کهنه
. رضا جولایی


. .

من آدم رفتن نیستم اما اگر رفتم و نماندم ، بدان تو بسیار قلب مرا آزردی .

♡

از من میپرسی چرا ناگهان دست کشیدم و رفتم؟ ناگهان نبود عزیزم، من در سرم مدت‌ها بود که راه افتاده بودم.

من فقط تظاهر میکنم که پذیرفتم عشق برای من نیست، نپذیرفتم، بابتش غمگینم، ولی واقعیت اینه که دارم سعی میکنم عادی زندگی کنم و بهش فکر نکنم، گاهی حس میکنم شاید مشکل از منه، شاید زمانش نرسیده، نمیدونم، فقط میدونم هنوز ته دلم یه جای خالی هست که نمیتونم انکارش کنم.

می‌مونم خونه می‌گم کاش می‌رفتم بیرون، میرم بیرون می‌گم کاش می‌موندم خونه°-°

از خودم معذرت میخوام برای تمام لحظاتی که باید میرفتم اما موندم

من تقریبا همه چیز رو پذیرفتم ولی گاهی به خودم می‌گم کاش زندگیم همینه که هست نبود.