یه جایی از زندگیت یهو به خودت میایی
میبینی هیچکس تو زندگیت وجود نداره که
خود واقعی تو رو دیده باشه یا حتی بشناسه
حتی یه نفر... واقعا هیچکس ! همونجاست
که میفهمی مجبوری به خودت تکیه کنی :)

اونی که به خاطرش چهارچوباتو ، قانوناتو ، غرورت رو می‌ذاری کنار ، اون فرق داره ، اون آدم با همه‌ی آدم‌های زندگیت برات فرق داره .️

♡

تو روزهای سخت زندگیت یهو یه کسایی یه کارهایی میکنن واست که انتظار نداری، خوشحال میشی ولی تا مدت‌ها یه غمی باهات همراه میشه که چرا از اون‌هایی که انتظار داری خبری نمیشه، انگار هی یادمون میره نباید از کسی انتظار داشت.

زندگی تموم نشد وقتی
یه اشتباه بزرگ کردی،
زندگی تموم نشد وقتی کسی
که دوست داره رو ناامید کردی،
زندگی تموم نشد وقتی با
خانوادت دعوا کردی،
زندگی تموم نشد وقتی وسط
مسیر زندگیت، راهتو عوض کردی.
اشتباهات هستن که مارو کامل میکنن
و زندگی همیشه جریان داره.

آدم‌ها میان تو زندگیت و یه‌طوری باهات رفتار می‌کنن انگار دوست داشتنی‌ترین آدمی، هر شب و هر روز بهت تکست می‌دن و وانمود می‌کنن واقعا دوست دارن ولی بعدش یهو درست مثلِ یه آشغال از زندگی‌شون پرتت می‌کنن بیرون و تو می‌مونی و هزار نوع تروما.

بقیه ی زندگیت میتونه
بهترین دوران زندگیت باشه...


. .

بیاید قبول کنید قطع ارتباط با یسری آدما برکت میاره تو زندگیتون...!!

هیچوقت در مقابل
نشدن‌های زندگیت کم نیار
اگه الان نشد بعدا بهترش میشه ..

ولی جدی نباید همه چی زندگیتو حتی به
صمیمی ترین دوستتم بگی ..))

رها کن. بپذیر یک سری آدم ها، اتفاقات، خاطرات، تجربه بودن و اثرشو روی زندگیت گذاشتن. و تو لازم نیست اونهارو همیشه با خودت حمل کنی. نه به خاطر بی اهمیت بودنش، به خاطر ارزشی که به تو داده و رفته. بهت قول می‌دم اینجوری زندگی خیلی برات قشنگ تره.