ᴇɴᴅᴘᴀʀᴛ♡
اکانت خصوصیاون حس پشیمونیای که بعد از شکستن خط قرمزهات برای یه نفر سراغت میاد، ولی آخرش میفهمی اصلا ارزشش رو نداشته، اوج غمه.
اون حس پشیمونیای که بعد از شکستن خط قرمزهات برای یه نفر سراغت میاد، ولی آخرش میفهمی اصلا ارزشش رو نداشته، اوج غمه.
زندگی اینجوری شده که ۲-۳ ساعت بهت خوش میگذره بعد یهو ته دلت خالی میشه و یک دلشوره عجیبی میاد سراغت
وقتی منتظر پیام یه نفر باشی و بهت تکست نده همه دنیا هم سراغتو بگیرن بازم حس میکنی تنهایی.
باشد که وقتی عشق دوباره به سراغت میاید
امن باشد، صادقانه باشد، آرامش بخش باشد و دلت را قرص کند.
. .
تو نمیتونی همین طوری اینجا بشینی و منتظر باشی دنیای جدید خودش بیاد سراغت ، باید بری بیرون و یه بخشی از اون باشی ، با وجود تمام اشتباهات گذشتهات 🤍
♡
اگر حست بهت میگه دوستت نداره درست حس میکنی قطعا اگر دوستت داشت اصلا نمیزاشت همچین حسی سراغت بیاد :)
‏کمالگرایی کارش همینه؛
ازت میخواد فقط بدویی!
هر وقت هم که وایسی
با شلاق احساس گناه و عقب ماندگی
و توهم اینکه باید بهتر از چیزی که هستی، باشی
میاد سراغت!
مخلص کلام اینکه
پیشرفت با کمالگرایی فرق می کنه
کمالگرایی باعث میشه از دستاوردات لذت نبری!
. .
غم هم همیشه اینجوری نمیاد سراغت که تبدیل به یه سایهٔ سنگین بشی. گاهی اوقات هم یه جوری میاد که یه حس دلنشینه ولی پدرت رو هم در میاره. ولی بهش میگی نرو لطفاً. باش. پدرم رو در بیار.
اون لحظهای که داره بهت خوش میگذره ولی یهو غم میاد سراغت چون میدونی عمر خوشیت کوتاهه و به این زودیها هم قرار نیست دوباره تکرار بشه.
هر اشتباه، یه قدم به سمت رشدته!
بذار تا اشتباهاتت چراغ راهت باشن، نه مانعی برای پیشرفتت و هر وقت حس گناه به خاطر خطاهای گذشته سراغت اومد، به خودت یادآوری کن که این یه فصل از داستان زندگی منه، نه کل کتاب زندگیم