بعدها که زمان گذشت
متوجه میشویم چقدر درست بوده که با اصرار کسی را نگه نداشتیم.
همهی ما لایق رابطهای هستیم که در آن برایمان تلاش کنند،
دوستمان بدارند و به ما احترام بگذارند.
آدمهایی که شک دارند،
هنوز درگیر رابطهی قبلی هستند
و یا علاقهی مشخصی به ما ندارند،
نمیتوانند امنیت و عشقِ یک رابطه را تامین کنند.
هیچکس متوجه عذاب کشیدن من نشد
ولی همه متوجه عصبانیت و عقب کشیدنم شدن!
‏من متوجه شدم آدم هرچقدرم بگه نه بازم نیازمند بوسی بوسی شدن، بغلهای فراوان و ادا و اطوار اومدنه.
یه روزی متوجه میشی لاکچری ترین چیز زندگی ذهن آرومه...)))
شما روزی که در زندگی متوجه بشی اکثریت آدمها حسودن دیگه بعد از اون سعی میکنی همه چیز رو private نگه داری.
‏اگر میدونستین چقدر سخته و چقدر طول میکشه تا بعضی آدمها دوباره سلامت روان و شادی خودشون رو بازیابی کنن متوجه میشدین که چرا با کوچکترین رفتار سمی درها رو میبندن و فاصله میگیرن و چرا در مورد افرادی که اجازه دادن تو زندگیشون باشن سخت گیرن.
. .
«یکی از چیزهایی که با بالا رفتن سنت متوجه میشی اینه که هر چیزی توی زندگی نیاز به واکنش و پاسخ دادن نداره، اونی که باید بفهمه میفهمه و اونی که قراره نفهمه، نمیفمه !»
وقتی برای صمیمیت از دست رفته تلاش میکنی، یه بار دیگه متوجه میشی چرا از دست رفته بود.
هیچکس برای تو ماندگار تر از خودت نیست، اینو خیلی باید تاوان بدی تا متوجه بشی.
بعضی وقتها متوجه نمیشی که چقدر یه نفر داشته باهات بد رفتار میکرده، تا اینکه ماجرا رو برای یه نفر دیگه تعریف میکنی.