کپشنخآص
اکانت خصوصی
فک کنم هممون داریم تاوان
اون نمازایی ک تونماز خونه مدرسه
با وضوی الکی میخوندیمو پس میدیم....
فک کنم هممون داریم تاوان
اون نمازایی ک تونماز خونه مدرسه
با وضوی الکی میخوندیمو پس میدیم....
در مورد همه چیز وسواس به خرج میدیم
بجز ارزش دادن به آدما..>>
پوزیشنایی که منو رلم شب جمعه انجام میدیم:))..
هر وقت احساس تنهایی کردی
هر وقت دلت از دنیا و آدماش گرفت
هر وقت خسته بودی، شونه هات سنگین شد
من اینجام..
بیا پیشم من با آغوش گرم منتظرتم
خواستی گریه میکنیم،خواستی فحش میدیم
داد میزنیم، هرکاری میکنیم
تا حال دلت خوب بشه.
آخه دور اون چشمای خوشگلت بگردم
من میمیرم تو حالت بد باشه..
تو فقط بیا پیشم من دنیارو به پات میریزم
تا حالت خوب بشه..
تا چشات بخنده..
متاسفانه ما به راحتی به چیزهای خوبی که در زندگی داریم عادت میکنیم، قدر نمیدونیم و بعد به راحتی از دستشون میدیم….:)
رفتاری که انجام میدیم،
از کلماتی که میگیم خیلی با ارزش تره.
ما تاوان اشتباهاتمون رو نمیدیم،
ما تاوان محبتامون رو میدیم...
• |.
آدمارو از دست میدیم چون بیشتر از چیزی که لیاقتشونه دوسشون داریم.
میدونی تقصیر خودمونه به آدمی که بارها بی لیاقتیش رو ثابت کرده فرصت دوباره میدیم.
ماها خیلی نسبت به خودمون بیرحمیم، دائما خودمون رو قضاوت میکنیم، اشتباهاتمون رو بارها مرور میکنیم، درحالیکه به بقیه حق اشتباه میدیم، ولی خودمون رو با کوچکترین لغزشها نمیبخشیم.
کاش با خودمون همونقدر مهربون باشیم که با عزیزترین آدم زندگیمون هستیم.