علم روانشناسی میگه:
«ترازوی توجه باید برابر باشه؛ تا عزت نفست توی رابطه حفظ بشه و هنوز بتونی از اون رابطه لذت ببری!»
حالا هی بگید تو رابطه پیام دادن نوبتی نیست... اتفاقا نوبتیه! هر کسی برای خودش شخصیتی داره پس اگه میخوای از دستش ندی، نوبت خودتو رعایت کن.
‏یه بحث در روانشناسی هست به نام خلأ عاطفی یا احساسی،
به مواقعی میگن که فرد نه خوشحال است نه ناراحت!
نه امید داره نه انتظار!
نه به دنبال پاسخی برای این حالتش است نه هیچی!
نه چیزی خوشحالش میکنه نه برعکس!
من الان دقیقا تو همین وضعیت هستم.
روانشناسی میگه:
گاهی اوقات تنها دلیلی که باعث میشه
چیزی که غمگینت میکنه رو رها نکنی،
اینه که اون تنها چیزی بوده که تو رو
خوشحال میکرده.....
تو روانشناسی رابطه یه اثر جالبی داریم
به اسم اثر میکل آنژ که میگه:
"زوجهای موفق زور نمیزنن همدیگه رو عوض کنن.
اونها به هم کمک میکنن که
بهترین ورژن همدیگه رو کشف کنن.
درست مثل میکل آنژ که میگفت:
من مجسمه رو نمیسازم، فقط
شاهکاری که توی سنگ پنهانه رو کشف میکنم."
روانشناسی میگه:
باید بگم آدمایی که آزارت میدن، تحقیرت میکنن و زخم زبون میزنن، همون کسانی هستن که به شدت تخریب شدن، به شدت زخم خوردن و پر از عقده هستن. این آدما از کمبود اعتماد به نفس و عزت نفس رنج میبرن و با این کاراشون تلاش میکنن تا بقیه رو تا سطح خودشون پایین بکشن تا شاید از بار رنج خودشون کم کنن و روی دوش بقیه بندازن. تنها راه مقابله با اونا، بیتفاوتی، بیتوجهی و اهمیت ندادنه. نذار این چرخه ادامه پیدا کنه. تو همونی باش که نمیذاره هیچ خط و خشی از آزار دیگران روی روانش بشینه.
تو روانشناسی اصطلاحی هست به اسم دوسوگرایی این دقیقا برای زمانیه که در حد تنفر از کسی ناراحتی ولی چون دوستش داری تحمل میکنی و میپذیری مثل همونجا که حسین صفا میگه غمت غمگینم کرده اما دوستت دارم.
شناخت؛ دلدادگی را ضایع می کند!
باید نشناسی تا شیدا باشی...
. .
اگه تِراپی نمیری
روانشناسی رو قبول نداری
حس میکنی خودت از همه بیشتر میدونی
خودت همه فن حریفی
مطمئن باش
یکی داره تو جلسه تِراپیش اسم تورو میگه....
طبق روانشناسی اگه با لمس شدن توسط بقیه راحت نیستی ممکنه دلیلش این باشه که زبان عشق تو لمس فیزیکیه، تو این نوع صمیمیت رو برای آدمهایی نگه میداری که واقعا برات مهمن و کنارشون احساس امنیت و راحتی میکنی.
میتونین سوالات روانشناسی و مشکلاتتون رو از طریق بات ناشناس ازشون بپرسین.