کپشن های مربوط به کائنات

یه افسانه ژاپنی میگه؛
وقتی کسی برات مناسب نیست، کائنات مُدام از اون برای آزارت استفاده میکنن تا اونقدر قوی بشی، که خودت رهاش کنی ...


. .

‍‍کائنات وجودی واحد است. همه چیز و همه کس با نخی نامرئی به هم بسته‌اند. مبادا آه کسی را برآوری؛ مبادا دیگری را، به خصوص اگر از تو ضعیف تر باشد، بیازاری. فراموش نکن اندوه آدمی تنها در آن سوی دنیا ممکن است همه‌ی انسان‌ها را اندوهگین کند و شادمانی یک نفر ممکن است همه را شادمان کند.

‍‍کائنات چیه؟ ما اینجا فقط گائنات داریم.

همه چیزهایی که داری از سر میگذرونی
داره تو رو آماده میکنه برای همون چیزی که از کائنات خواستی .....

امروز، روز بهتری‌ست... آدم‌ها مهربان‌ترند، لبخند‌ها عمیق‌تر، شادی‌ها غلیظ‌تر و دوستی‌ها عزیزتر...
امروز روز بهتری‌ست، انگار زندگی را درست‌تر فهمیده‌ام و در زاویه‌ی درست‌تری از کائنات ایستاده‌ام.

#نرگس_صرافیان_طوفان

‍‍کائنات تو رو در شرایط تکراری و در مقابل آدم‌های مشابه قرارت میده تا زمانی که تو یاد بگیری!


«‌‌پروکسی | پروکسی | پروکسی »
«‌‌پروکسی | پروکسی | پروکسی »

Gentle- sometimes the universe pulls you down so low right before it catapults you so high.

یه یادآوری: گاهی کائنات تو رو خیلی پایین می‌کشه، درست قبل از اینکه بخواد خیلی بالا ببرتت...

واسه یه بارم‌ که شده دیگه اون‌ چیزی‌ که تو قلبمه رو نه به آدمیزاد میگم، نه به خدا و کائنات‍‍.
شاید اینبار شد؛
شاید رسیدم.

تا شکرگزار نباشی؛ شاهد اتفاقات خوب نخواهی‌بود. تا عادت نکنی به دیدنِ زیبایی‌ها و نعمت‌های جهانت را نبینی و از خدای نعمت‌ها قدردانی نکنی؛ موهبت‌ها و اتفاقات خوب، راه رسیدن به تو را پیدا نخواهند کرد. این یک اصل اساسی‌ست، حتی اگر سطحی و تکراری به نظر برسد. اما کمتر کسانی واقعا به آن پای‌بند بوده‌اند و قطعا به وضوح دیده‌اند که سپاسگزاری از خدا و کائنات بابت هرآنچه که می‌توانست نباشد اما هست؛ چگونه معجزه‌وار، جهان انسان را دگرگون می‌کند و پُلی می‌شود برای رسیدن به جهانی خوب‌تر و حالی خوب‌تر.
برای هر نعمتی که در جهانتان هست قدردان باشید، از خدا، از خودتان، از آدم‌ها... این کار، مسیرِ ورود اتفاقات و آدم‌های خوب‌ را به جهان شما هموار می‌کند. ما به یک مهمانی بزرگ دعوت شده‌ایم، خیلی اهمیت دارد که بابت هرچیز، قدردان باشیم، نه متوقع!!! "قدردان بودن" صفت آدم‌حسابی‌هاست. آدم‌هایی که از جهان و از خدا و از آدم‌ها طلبکار نیستند و با چاشنی قدردانی و تلاش، خواهان خوب‌ترینِ خوب‌ترین‌های جهانند.
سپاسگزار باشیم و قدردان؛ بابت کمترین دلخوشی‌ها! حتی برای اینکه می‌بینیم، می‌شنویم، نفس می‌کشیم و می‌فهمیم.
حتی برای اینکه آسمان زیباست، زمین و گیاه و درخت زیباست و جهان زیباست...

وقتی شروع کردی به قضاوت یک نفر،
بدون کائنات داره پِلنِ قراردادنت
در اون موقعیت رو می چینه:))