ᴇɴᴅᴘᴀʀᴛ♡
اکانت خصوصی
میدانم زندگی میگذرد؛
میدانم دردهایمان کمرنگ می شود،
ولی عزیز من،
جوانیمان را از که پس بگیریم؟
میدانم زندگی میگذرد؛
میدانم دردهایمان کمرنگ می شود،
ولی عزیز من،
جوانیمان را از که پس بگیریم؟
کمرنگ شدن با آدمهایی که حس میکنم ثانیهای دلشون با من نیست از واضحترین و بارزترین ویژگیهای این روزهامه.
از وقتی دارمت
دیگه یادم نمیاد چقدر غم داشتم..
چقدر غرق بودم تو تنهاییام..
چقدر خنده هام کمرنگ بود و بی جون..
چقدر بی انگیزه بودم و ناامید..
آخه تو با اومدنت حال خوبو تزریق
وجودم کردی..
جای همه رو برام پر کردی
و شدی همه کس من..
تو با اومدنت جون دادی به خنده هام..
شدی امید و دلگرمی برام،
خیلی خوشحالم که دارمت نورِ زندگیِ من
کاش سرخی خنده هامون کمرنگ نشه
مثل انار یلدا سرخ بخندیم همیشه
دوستت دارم
چند دقیقه بیشتر از همیشه
یلدا مبارکت
پاییز صدقه سرت
صبح که از خواب بیدار میشوی
به خودت یادآوری کن:
امروز با کسانی روبهرو میشوم که
فضول، ناسپاس، خودخواه و پر مدعا هستند اما نباید بگذارم هیچ کدامشان مهربانی من را کمرنگ کنند.
صدای بی گزند
.️.
برای رفیق قدیمیم مینویسم:
با اینکه خیلی ازم دوری، اما هیچوقت
برام کمرنگ نمیشی حتی اگه اون
سر دنیا باشی.
با انسان ها؟ نیک باش عزیز من. اما کمرنگ، رقیق و بسیار دور؛ چرا که هیچ موجودی به اندازه ی آدمیزاد، نمیتواند از خوبی پشیمانت کند.
انسان از جایی به بعد دیگر کمتر انسان است، رنگهای روحش کمرنگتر و ذره ذره از خود تهی میشود و به قبرستانی از آدمها، احساسات، آرزوها و خاطرات نصفه و نیمه تبدیل میشود.
با انسان ها نیک باش عزیز من !
اما کمرنگ ، رقیق و بسیار دور.
چرا که هیچ موجودی به اندازه ی آدمیزاد
نمی تواند از خوبی پشیمانت کند...!
صفرپور
با انسان ها نیک باش عزیز من !
اما کمرنگ ، رقیق و بسیار دور.
چرا که هیچ موجودی به اندازه ی آدمیزاد
نمی تواند از خوبی پشیمانت کند...!