یه باگ بزرگی که من دارم و خیلی اذیتم می‌کنه اینه که، کافیه یک چیزی یا شخصیتی یک دقیقه من و بهم بریزه یا ناراحتم کنه؛ تقریبا تا ۷۲ ساعت بعدش من درگیری روانی دارم و نوشخوار فکری می‌کنم.

دیدی وقتی در موردش با یکی حرف میزنی، تازه میفهمی چقدر سر سخت بودی و چقدر اذیت شدی که تونستی دووم بیاری؟

‏هر روز بیدار میشم و نقش آدمی رو بازی میکنم که از هیچ چیزی نمیرنجه و اذیت نمیشه و هرشب همه‌ اون رنج‌هایی که توی طول روز کنار گذاشته بودم رو بغل میکنم و میخوابم، اگر که بخوابم.

وقتی داری واسش توضیح میدی از چی ناراحتی و کجا اذیتت کرده بهو به خودت میای و میگی، به کی میگم؟ وقتی صد بار گفتم و نفهمیده.

همین سرپا موندنت خیلیارو داره اذیت میکنه
افتخار کن به خودت .

صدای بی گزند
.️.

یجوری دوست داشتنی و شیرینی که
میخوام همش مراقبت باشم
مراقب باشم چیزی اذیتت نکنه
کسی آزارت نده ، انگار مال این
دنیا نیستی و غریبی اینجا
انگار یه فرشته‌ای که از یه دنیای دیگه
برام فرستاده شدی و باید مراقبت باشم

خونه میتونه یه آدم باشه که توی اوج خستگی و بی‌حوصلگی از تمام آدما و کل اتفاق های روز بهش پناه ببری و بدونی هیچ وقت قرار نیست مثل بقیه اذیت یا ناامیدت کنه .️

♡

چقدر
اذیت
شدم
واسه
چیزی
که
تقصیر
من
نبود.

کسانی که خدا را دوست دارند
بندگان او را اذیت نمی‌کنند 🤍

♡

اگه
میفهمیدی
که
چقدر
دارم
اذیت
میشم
هیچ‌وقت
باهام
اینطوری
برخورد
نمیکردی.


. .