ناراحت نباش، زندگی جریان داره
حداقلش اینو یاد گرفتی که با هرکسی خیال نبافی.

گفتی دوستت دارم
و من روی آن دوستت دارم
خانه ساختم
و تو رفتی :(

- فروغ فرخزاد

♡

تا وقتی که سر‌کار نرفتین
هیچوقت اهمیت " چایی " رو
تو زندگی درک نمیکنین .️.

‏من که نتونستم تورو عوض کنم ولی تو خوب منو عوض کردی، شور و شوقمو گرفتی، انرژیمو گرفتی، خنده‌هامو گرفتی، احساساتمو گرفتی، تهش من موندمو یکی که وقتی تو آینه بهش نگاه می‌کنم نمیشناسمش.

گاهی تو خیالم باهات حرف میزنم، آخرین‌ باری که دیدمت رو به یاد میارم و بودنت رو ادامه میدم، یادت باشه میتونستی دستم رو بگیری، اما نگرفتی.

گاهی تو خیالم باهات حرف می‌زنم. آخرین‌ باری که دیدمت رو به یاد میارم و بودنت رو ادامه میدم؛ یادت باشه می‌تونستی دستمو بگیری، اما نگرفتی.

‏آدما جالبن. تا وقتی میدونن در دسترسی
کاملا بی‌تفاوتن و منفعل. کافیه بفهمن
رفتی و به زندگی خودت داری میرسی،
به در و دیوار میزنن تا دوباره مطمئن شن
میتونن در دسترس نگهت دارن.

برگشتن از راهی که با ذوق رفتی، یکی از غمگین‌ترین چیزهاییه که میشه تجربه کرد.

بریده‌ای، اما نمی‌گی.
خسته‌ای، اما نمی‌خوابی.
دلت گرفته، اما نمی‌ریزی بیرون.
آخه یاد گرفتی
هیچ‌کس به اندازه‌ی خودت
حرفاتو جدی نمی‌گیره.

سخت‌ترین جای ماجرا اینه
که یاد گرفتی بخندی…
وقتی حال نداری،
حرف بزنی…
وقتی دلت هزار تیکه‌ست،
بگی خوبم…
وقتی حتی خودت هم باور نمی‌کنی.
این‌جوری آدم کم‌کم تبدیل میشه
به نسخه‌ای از خودش
که هیچ‌کس نمی‌شناسدش؛
نه حتی خودش.
فقط روزا می‌گذرن
و تو با خودت فکر می‌کنی:
کِی دقیقاً این‌قدر دور شدم از خودم؟