ᴇɴᴅᴘᴀʀᴛ♡
اکانت خصوصی‏شما زمانی میفهمید آدمهای گذشتهتون چقدر بهتون آسیب زدن که یه انسان جدید باهاتون درست رفتار میکنه و شما تعجب میکنید، فکر میکنید داره ادا در میاره و میخواد سواستفاده کنه یا با رفتارش داره در حقتون لطف میکنه.
‏شما زمانی میفهمید آدمهای گذشتهتون چقدر بهتون آسیب زدن که یه انسان جدید باهاتون درست رفتار میکنه و شما تعجب میکنید، فکر میکنید داره ادا در میاره و میخواد سواستفاده کنه یا با رفتارش داره در حقتون لطف میکنه.
مشکل اینجاست که فکر میکنید گزینه بهتری هم هست. واسه همینه که قدر هیچ کس و هیچ چیز رو نمیدونید. >>
جدی اگه کسی که روش کراش زدید و به دلتون نشسته و کلی عکساشو نگاه کردین و آخرش به ترستون غلبه کردین و بهش پیشنهاد دادین و اونم اوکی داده و لباس خوشگلاتونو پوشیدین باهاش اومدین دیت ولی از قهوه خریدن برای طرف حس باخت میکنید ، با پولاتون دقیقا قراره چیکار کنید که حالتون خوب شه؟ :/
من از کارهایی که میکنید ناراحت نمیشم فقط علاقهام رو روز به روز نسبت بهتون از دست میدم.
‏آخه ینی چی «منو همینجور که هستم باید بخواد»؟ مگه جز اخلاق خوب، چه منفعتی میتونید واسه دیگران داشته باشید که اینم ازشون دریغ میکنید؟فکر کردین ملت، عمر و زندگیشونو از سر راه آوردن که بمونن پای اخلاق گند شما؟
هیچوقت واسه آدمها ۱۰۰تون رو نذارید؛ آدمها همیشه دنبال اینن که یه چیز جدید از شما ببینن؛ اگه ۱۰۰٪ شما رو دیده باشن بعد از یه مدت جذابیتتون از بین میره، خستهشون میکنید و در نهایت ترکتون میکنن.
هنوز با هم کل کل میکنید؟ ‏هنوز واستون مهمه آخرین بار کی پیام داده؟ ‏هنوز شک دارید بهش بگید دوستش دارید؟ ‏هنوز واسه یه اشتباه کوچیک، واسه یه سوتفاهم ساده، از آدمهای زندگیتون میگذرید؟ ‏بابا مگه از فردا خبر دارین؟ داریم یکی یکی تموم میشیم، ‏بچسبید به اندک آدمهایی که واستون باقی موندن.
‏اگه قهر میکنید ولی مطمئن هستید چند ساعت بعد همه چی درست میشه
آدم درستی رو انتخاب کردید.
هر گوشه رو نگاه میکنی یکی دلش شکسته و ناراحته، چطونه؟ دارید با هم چیکار میکنید؟ آدم بودن انقدر سخته؟
این پارتنرای سالم رو از کجا پیدا میکنید هرکی ما میریم سمتش یا سایکوعه یا دو قطبی یا هنوز تو فکر اکسشه.