زندگی من
اکانت خصوصی
و فراموش نکن
اگر روزی شانهای را نیافتی
که سر بر آن بگذاری گریه کنی
به زانوی خودت تکیه کن 🤍
و فراموش نکن
اگر روزی شانهای را نیافتی
که سر بر آن بگذاری گریه کنی
به زانوی خودت تکیه کن 🤍
بعدها خواهند نوشت:
سایه ی غم چنان سنگین بود که نمیدانستند برای کدام بخش ایران گریه کنند.
یحییِ عزیز
زنها حساساند ولی ضعیف نه
یک زن میتواند شب هنگام گریه کند
و صبح با لبخندی بر صورت
به جنگ با زندگی برود 🤍
یحیی جان ..
زنهای غمگینِ زیادی درون من گریه میکنند
اما زن درونِ آینه لبهایش را سرخ تر میکند و موهایش را محکمتر میبافد
♡
‏ما روزهایی رو گذروندیم که اگه کتاب بشه ، آدمهای زیادی رو به گریه میندازه ..
اون خیانت نکرد ولی به راحتی گرفت خوابید درحالی که تو نگران رابطهتون بودی و گریه میکردی بابت بحثی که حل نشده.
کنار
هم
قهقهه
میزدیم
ولی
بغل
هم
گریه
نمیکردیم .
بله آقای بیضایی، «اشکالی در کار دنیاست که گریه رفعش نمیکند».
غم طوریه که مغزت میگه باید بخوابی، دلت میگه باید گریه کنی، معدهات میگه باید بالا بیاری و تو وسطش داری به این فکر میکنی که چرا اون حرفو بهت زد.
بله جناب داریوش عزیز
یوقتایی واقعا غیرِ گریه
دیگه کاری نمیشه کرد :(
♡