آدم گدا میلیاردر هم بشه دو دقیقه حرف بزنه، میفهمی هنوز گداست! یه جمله قدیمی هست که میگه: خر را تا بغداد بتازونی، اسب نمیشه...

غمگین نیستم، سرم گرم است و زندگی را می گذرانم؛ اما اگر حالم را بپرسی، ساعتها برای تو خواهم گریست…

شما رو نمیدونم ولی روان من کاملا نابود شده، یکی حرفم رو نمیشنوه عصبی میشم، یکی دیر میرسه عصبی میشم، یکی دیر جواب پیامم رو میده عصبی میشم یا یکی بیشتر از دو بار صدام میکنه باز هم عصبی میشم.

آدم خوبی بود، من را هم دوست داشت، با این حال چیزی بینمان شکل نگرفت، میدانی من پژمرده‌تر از آن بودم که با محبت او به زندگی بازگردم.

همیشه کت تن پسریه که همه چی رو با جزئیات بهت توضیح میده بدون این که ازش بخوای چون میدونه اورثینکری.

من خیلی دوست دارم پارتنرم رو سوپرایز کنم، مثلا امروز صبح که از خواب بیدار شد هم بلاک شده بود، هم سینگل.

درد؟ اون لحظه‌ای که حسادت میکنی و نمیتونی چیزی بگی چون هیچی بینتون نیست.

در سختی خواهم ماند؛ در بی احترامی اما نه.

این آدم‌هایی که وقتی باهاشون حرف میزنی از خوشحالی قلبت تند تند میتپه و استرس میگیری از بس که ذوق کردی رو دیدی؟ همون‌ها بعدا گند میزنن تو زندگیمون.

ولی من حضور آدما تو روزای سختمو، با جزئیات یادم میمونه.

من اعتقادی به انتقام ندارم چون آدم‌هایی که دلشون تاریکه، دیر یا زود با دست خودشون زندگیشون رو نابود میکنن.

به همدیگر بیشتر بگویید دوستت دارم اینجا سرزمین بی ثباتی و بلاتکلیفی هاست شاید فردا نباشیم.

هم سن و سال‌هام رو که میبینم حس میکنم خیلی عجیب و منزوی‌ام، نه اکیپی دارم، نه هر روز کافه گردی میکنم، نه دوستی‌های بلند مدت دارم، نه کویر و طبیعت میرم، تنها شباهتم به هم سن‌هام فقط سنمه.

یطوری هیچکس به دلم نمیشینه، انگار تو دوستم داری.

ولی به نظرم اولین نشونه افسردگی، بی لذتیه، اینکه هیچ چیز، هیچ کس و هیچ کاری شما رو خوشحال نکنه.

یک‌ بار برای همیشه باید این رو قبول کنیم کسی اگه ما رو دوست داشته باشه با هزار دلیل ازت جدا نمیشه و راه موندن باهات رو پیدا میکنه.

ولی اگه بلد نیستید و عرضه‌شو ندارید آدما رو حیف نکنید؛ ذوقشونو، عشقشونو، احساسشونو.

ولی اگر بلد نیستید و عرضه‌شو ندارید آدمارو حیف نکنید؛ ذوقشونو، عشقشونو، احساسشونو.

یه حقیقتی در مورد آدم‌ها هست که نباید فراموش کرد، هر آدمی یه ظرفیتی داره، وقتی از اون ظرفیت بگذره ممکنه کاملا یه آدم دیگه بشه، بعدش نباید متعجب رفتار متفاوتش بشید، این قضیه کاملا در ذات انسان‌ها طبیعیه.

حواسم نیست کی لیوان آبم پر میشه، حواسم نیست چطوری از خیابون رد میشم، حواسم نیست کی از خونه میرسم کلاس، حواسم نیست آدم‌ها دارن چی بهم میگن، اصلا حواسم نیست زندگیم چطوری داره میگذره.