ᴇɴᴅᴘᴀʀᴛ♡
اکانت خصوصیمن تمومم رو دادم، واسه کسی که حتی باور نکرد دوست داشتن من واقعی بود.
من تمومم رو دادم، واسه کسی که حتی باور نکرد دوست داشتن من واقعی بود.
کاش به آدم بی لیاقتی مثل تو انقدر اهمیت نمیدادم.
میدونی من چرا تورو امن ترین آدم زندگی ام میدونم؟
چون ضعیف ترین ورژنمو بهت نشون دادم
و تو تنها دغدغه ات این بود که
بهم آسیب نرسونی و کمکم کنی.
قدرتو خیلی میدونم خب؟
من از اونی که دلداریش میدادم، غمگینتر بودم.
کی فهمیدی بزرگ شدی؟ روزی که با چشمهایی که از گریه تار میدید به انجام دادن کارهام ادامه دادم.
هرگز خودم را نخواهم بخشید عزیز من؛
چرا که همیشه تو را بخشیدم
و در هر بخشیدن، تکهای از خودم را از دست دادم…
اومدم ازت ناراحت شم، دیدم نه موفقی، نه تحصیل کردهای، نه دو کلام بلدی صحبت کنی و نه با آدمهای درستی نشست و برخواست داشتی بهت حق دادم.
خودم بودم و خودم،
توی بدترین و سخت ترین روزا هیچکس نبود
ولی وایسادم، رد شدم، ادامه دادم.
حتی مولانا هم به "با هرکی مثل خودش" معتقد بوده :
یاری که نداد بوسه از ناز ..
او بوسه بجست و من ندادم !!
ادامه دادن سخته اما من قولِ رسیدن دادم.