.وقتی مدت‌ها خودت همه‌چی رو تنهایی حمل کردی،
طبیعه که از دوباره وصل شدن بترسی.
آدم بعد تنهایی، بااحتیاط می‌شه؛
نه بی‌احساس.

تو همون‌قدری که فکر می‌کنی سختی،
برای یک آدمِ درست، دقیقاً همون‌قدر جذاب و آرام‌بخشی.

تو هنوز توانِ وصل شدن رو داری؛
فقط نمی‌خوای اشتباه وصل شی.
همین!

امروز خوندم پروانه‌ها وقتی بارون میاد استراحت می‌کنن،چون بارون به بال‌هاشون آسیب می‌زنه
اشکالی نداره توام طی طوفان‌های زندگی یه کم استراحت کنی،وقتی تموم شد دوباره پرواز می‌کنی .

♡

‏گول خاطرات رو نخور، درهایی که بسته بودی رو دوباره باز نکن، اگر برات خوب بودن، هیچوقت اون‌ها رو نمیبستی عزیزم.

قمار
آخر
توام
نشسته ای
مرا
ببازی
نشد
دوباره از
شکسته‌های
من مرا
بسازی...:)!

‏آدما جالبن. تا وقتی میدونن در دسترسی
کاملا بی‌تفاوتن و منفعل. کافیه بفهمن
رفتی و به زندگی خودت داری میرسی،
به در و دیوار میزنن تا دوباره مطمئن شن
میتونن در دسترس نگهت دارن.

‏گول خاطرات رو نخور. درهایی که بسته بودی رو دوباره باز نکن. اگر برات خوب بودن، هیچوقت اون‌ها رو نمی‌بستی عزیز من!

و
ما
دوباره
سبز
می‌شویم
در
اوجِ
آوارگی!

اگه بخشیدمت سر این بود که پرونده بسته شه، ازت رها شم و بتونم دوباره زندگی کنم، وگرنه اگه یه روز گریه‌هات رو ببینم، نرسیدن‌هات رو ببینم، ترک و طرد شدنت رو ببینم، ناراحت نمیشم.

بزرگ‌سالی این شکلیه که فردای شبی که مردی باید پاشی و دوباره زندگی کنی

ترجیح میدم صدبار دوباره خودمون رو از نو جمع کنم تا اینکه با یه آدم دیگه چیزی بسازم که هیچوقت حس تو رو برام نداشت.