چقدر درس خوندیم، چقدر کار کردیم، چقدر باشعور بودیم، چقدر برای پیشرفت جنگیدیم، چقدر ورزش کردیم، چقدر زحمت کشیدیم، آدم‌های قابلی بودیم و این زندگی حقمون نبود.

گاهی شک می‌کنم که این جهان را برای زیستن ساخته باشند...
فکر می‌کنم اینجا فقط برای «غمگین» بودن مناسب است تا زندگی‌...

بله من منطقی تصمیم می‌گیرم
و با احساساتم برای تصمیمی که گرفتم عزاداری می‌کنم.

برای هیچکس خودتو در شرایطی که دوست نداری قرار نده ...>>

تا حالا به دلخوشی‌های کوچیکت
فکر کردی؟
به همونایی که هر روز میبینی
و خیالت راحته برای
همیشگی بودنشون 🫧

هیچ بهونه‌ای برای بی‌احترامی وجود نداره
زخم روانی داری؟
درمان شو
بی‌ادبی؟
تربیت شو...

اون حس پشیمونی‌ای که بعد از شکستن خط قرمزهات برای یه نفر سراغت میاد، ولی آخرش میفهمی اصلا ارزشش رو نداشته، اوج غمه.

برای دیدن رنگین‌کمان ، باید اول از باران عبور کرد .

♡

خدایا یه کاری کن
همه با هم بخندیم
همه با هم بخریم
همه با هم نو بپوشیم
با هم بگردیم
با هم پیشرفت کنیم
کسی حسرت نخوره
غصه نخوره که چرا نداره و نتونست ..
خدایا یه حال خوب برای همه‌مون ...
شکرت .

برای هر آدم به درد نخوری آخرین زورتون رو برای دوست داشتن نزنید، یهو آدمش پیدا میشه و زوری برای دوست داشتن براتون باقی نمیمونه.