عالمی
خریدار
دلم
بود؛
اما
دلِ
من
گرفتار
تو!

آدم‌ها میان تو زندگیت و یه‌طوری باهات رفتار می‌کنن انگار دوست داشتنی‌ترین آدمی، هر شب و هر روز بهت تکست می‌دن و وانمود می‌کنن واقعا دوست دارن ولی بعدش یهو درست مثلِ یه آشغال از زندگی‌شون پرتت می‌کنن بیرون و تو می‌مونی و هزار نوع تروما.

چقدر خوبه خودتون یه جوری رفتار می‌کنین دیگه آدم قید بود و نبودتون رو میزنه.

دیگر حضورش برایم ارزشی نداشت، وقتی یادم میامد که من داشتم میسوختم و او طوری رفتار میکرد که انگار غریبه و گناهکاری بیش نیستم.

وقتی با رفتارهات ذوق یه نفر رو کور میکنی دیگه حق نداری بابت سرد شدن احساسش ازش ناراحت شی.

‏شما زمانی میفهمید آدم‌های گذشته‌تون چقدر بهتون آسیب زدن که یه انسان جدید باهاتون درست رفتار میکنه و شما تعجب میکنید، فکر میکنید داره ادا در میاره و میخواد سواستفاده کنه یا با رفتارش داره در حقتون لطف میکنه.

بزرگ‌ترین باگم اینه که وقتی همه چی خوبه و هیچ مشکلی وجود نداره یهو یه شکی میاد تو مغزم که نکنه تمام رفتارها دروغی باشه.

یکی از خصلت‌های عجیبی که دارم اینه که وقتی آدم‌ها بهم بدی می‌کنن یا با رفتارشون رومخم می‌رن همون لحظه چیزی نمی‌گم، طوری رفتار می‌کنم انگار هیچی نشده اما عقب ذهنم دارمش، بعد هی جمع می‌شه، هی جمع می‌شه، یهو طرف رو بدون هیچ حرفی از زندگیم پاکش می‌کنم، شاید طرف فکر کنه بی‌دلیله ولی من کلی دلیل بابتش از قبل تو ذهنم دارم.

وقتی با رفتارت ذوقِ یک‌نفر و کور می‌کنی، دیگه حق نداری بابتِ سرد شدنش شاکی بشی!

If you treat me like an option I ll leave you like a choice

اگه با من مثل یه گزینه رفتار کنی
منم مثل یه انتخاب ترکت میکنم