زندگی به من آموخت که هیچکس ما را دوست ندارد!
آنها فقط به ما عادت کرده اند؛ به حرفهایمان، صداهایمان، خندههایمان، مدتی از نبودمان که بُگذرد فراموشمان میکنند و به نبودمان عادت میکنند! تنها چیزی که برایشان از ما باقی میماند خاطرههایمان است که گاهی بعضی از آنها را با خود مرور میکنند! و بعد به نبودمان میخندند و با خود میگویند: آدمِ احمقی بود ..
من نمیتونستم ازت بگذرم و خیلی خوب شد که خودت طوری رفتار کردی که دیگه قید بود و نبودت رو بزنم و دوست نداشته باشم.
‏چه "اوکیه، اشکال نداره" هایی که گفتیم و اوکی نبود و اشکال داشت.
تو رفتی چون فکر میکردی هرکسی که بعد از من بیاد هم میتونه اندازهی من دوستت داشته باشه و بعد برگشتی چون فهمیدی که اصلا جوری که فکر میکردی نبود
من اینقدر دوست دارم که هروقت چیزی خوب نبود بیا محکم بغلت کنم و بگم که همه چی درست میشه🤍
چقدر درس خوندیم، چقدر کار کردیم، چقدر باشعور بودیم، چقدر برای پیشرفت جنگیدیم، چقدر ورزش کردیم، چقدر زحمت کشیدیم، آدمهای قابلی بودیم و این زندگی حقمون نبود.
.¹³ دی روز مرد
روز مرد رو به تویی که هیچکس جز خودت پشتت نبود و تنهایی از پس همه چی براومدی تبریک میگم..
میدونی
از چی دردم میگیره؟!
هیچوقت
اون چیزی که براتون بودم،
برام نبودین :)
چقدر خوبه خودتون یه جوری رفتار میکنین دیگه آدم قید بود و نبودتون رو میزنه.
"قسمت نبود."
پاسخی به تمام ذوقهایی که زود کور شد.