یه باگ بزرگی که من دارم و خیلی اذیتم می‌کنه اینه که، کافیه یک چیزی یا شخصیتی یک دقیقه من و بهم بریزه یا ناراحتم کنه؛ تقریبا تا ۷۲ ساعت بعدش من درگیری روانی دارم و نوشخوار فکری می‌کنم.

هیچ بهونه‌ای برای بی‌احترامی وجود نداره
زخم روانی داری؟
درمان شو
بی‌ادبی؟
تربیت شو...

متاسفانه یه آدمی هستم که به همه کس و همه چی زود اعتماد میکنم و بهشون کمک میکنم، درحالی که میدونم ‌همشون باعث از دست دادن عصاب روانم میشن.

فقط خواستم بگم که درسته شماها آسیب دیدین، روحی و روانی، ولی دلیل نمیشه به ما هم آسیب بزنین، ما هم به اندازه شما آسیب داریم، بدترش نکنین.

متاسفانه یه آدمی هستم که به همه کس و همه چی زود اعتماد میکنم و بهشون کمک میکنم درحالی که میدونم همون‌ها باعث از دست دادن اعصاب و روانم میشن.

متاسفم که این رو میگم ولی راه دیگه‌ای نیست، تنها راه مقابله با یک خودشیفته فقط و فقط قطع ارتباط باهاشه، به غیر از این هر کار دیگه‌ای انجام بدی فقط وقت، سلامت روان و جسمت رو تقدیمش کردی.

علم روانشناسی میگه:
«ترازوی ‌توجه⁩ باید برابر باشه؛ تا عزت نفست توی⁩‌ رابطه⁩ حفظ بشه و هنوز بتونی از اون رابطه لذت ببری!»
حالا هی بگید تو رابطه پیام دادن نوبتی نیست... اتفاقا نوبتیه! هر کسی برای خودش شخصیتی داره پس اگه میخوای از دستش ندی، نوبت خودتو رعایت کن.

امروز خوندم پروانه‌ها وقتی بارون میاد استراحت می‌کنن،چون بارون به بال‌هاشون آسیب می‌زنه
اشکالی نداره توام طی طوفان‌های زندگی یه کم استراحت کنی،وقتی تموم شد دوباره پرواز می‌کنی .

♡

حذف کن ، قطع کن ، پاک کن ، بلاک کن ، سلامت روان ارزشش رو داره

‏یه بحث در روانشناسی هست به نام خلأ عاطفی یا احساسی،
به مواقعی میگن که فرد نه خوشحال است نه ناراحت!
نه امید داره نه انتظار!
نه به دنبال پاسخی برای این حالتش است نه هیچی!
نه چیزی خوشحالش می‌کنه نه برعکس!
من الان دقیقا تو همین وضعیت هستم.